Borstvergroting

Het is vandaag 8 dagen geleden dat ik ben geopereerd. Eindelijk typ ik dan mijn verslag! Ik heb de afgelopen week heel veel spierpijn gehad waardoor ik niet meteen in staat was achter de computer te kruipen. Ook had ik er weinig puf voor en heb veel gerust en dvd’s gekeken.

Maandag 8 januari stonden we (mijn ouders en ik) eerst lang in de file en hoopten we dat we op tijd zouden aankomen. De operatie vond plaats in het ziekenhuis te Boxtel waar ATS-kliniek de operaties uitvoert. Zij hebben daar een eigen etage met eigen verplegend personeel. Ik moest om 11 uur aanwezig zijn en was ruim op tijd. Ik kreeg bij aankomst te horen dat ik pas om 12 uur zou worden opgehaald omdat de vorige operatie uitliep. Ik kreeg mijn operatiehemd aan en er werden voorfoto’s gemaakt. Ik was niet zenuwachtig en heb rustig gewacht. Vlak voor ik werd opgehaald moest ik een zetpil nemen. Gelukkig ging dat goed. Net zoals de fraxiparine-injectie die ik de avond ervoor zelf moest toedienen (is tegen bloedstolling).

Om 12.10 uur kwam de consulente en een andere verpleegster en ik mocht in m’n bed gaan zitten. Snel paps en mams een zoen gegeven en even sprongen de tranen in m’n ogen maar die waren snel weg. Ik werd naar de OK gereden en daar stond het personeel op me te wachten. Ze gaven me een hand en stelde zich voor wat ik heel netjes vond. Mijn pc tekende mij af toen ik op de operatietafel zat en ondertussen kreeg ik overal stickers voor de hartslag etc. opgeplakt. Er werd een infuus aangelegd wat in principe pijnloos was (gelukkig). Dr. Franken nam met mij nog door wat erin zou gaan, de McGhan 110 via de borstplooi, 300 cc en hij zou ook de 330 cc proberen. Hij zei dat hij waarschijnlijk toch 2 dezelfde protheses zou gebruiken omdat het verschil in grootte toch erg minimaal was. Hij zou kijken wat het mooiste stond en daar was ik het mee eens. Ik had geen vragen meer en de narcose werd toegediend.. ik voelde me lekker wazig en hoppa daar ging ik al! Voor m’n gevoel werd ik meteen weer wakker.

Ik zag 2 à 3 mensen boven me met blauwe mondkapjes op die zeiden “Moniek?! Moniek?!” Ik zei meteen “Jaaah? Ik heb gedroomd.. ik heb niks gemerkt!” “Nee goed he,” zeiden ze. Ik vroeg meteen hoeveel erin was gegaan en hoelaat het was. Het was kwart over 2 en dr. Franken zou zo komen om te vertellen wat er was ingegaan. Ik keek naar m’n borsten en ze lagen er netjes ingepakt bij. Ik zag alleen verband helaas. Ik was klaarwakker en lag bij het raam. De zuster bracht 2 zetpillen die ik moest innemen. Dr. Franken kwam en vertelde dat er bij beide kanten 300 in was gegaan. 330 paste net niet. Mijn borstspier was erg sterk en hij had ook nog links een kleinere prothese gepast van 280 geloof ik maar toen zag je duidelijk verschil qua grootte. Toen heeft hij dus voor de 300 gekozen. Daar was ik het helemaal mee eens. Zowieso stond ik 100% achter mijn arts; ik had duidelijk gemaakt wat ik wilde en wat niet kon dat kan nou eenmaal niet. Liever 300 dan de 330 met kans op complicaties of dat het er nep uitziet.

Om precies 15.00 uur was ik weer terug op de zaal en ik lag weer gelukkig bij het raam. Er lagen nog 2 andere meisjes daar; eentje met liposuctie en een ander met een neuscorrectie. Dat was wel gezellig trouwens. Ik kon niet bewegen van de spierpijn. Ik had enorme dorst en gelukkig kreeg ik water. Ik heb die middag veel geslapen maar echt lekker was dat niet. Om 18 uur werd er eten gebracht, je kon zelf kiezen wat je wilde. Enorme honger natuurlijk dus lekker gegeten. Die avond nog bezoek van mijn ouders gehad en wat geslapen voor zover dat lukte. De andere meiden op de zaal waren constant aan het bellen/smsen. Ik had geen zin mijn telefoon te pakken en iedereen te smsen, daar stond mijn hoofd niet naar. Ik heb alleen mijn vriend even kort gebeld zodat hij wist dat alles goed was gegaan. Dr.Franken kwam ook nog langs en hij vertelde dat ik een volle B of kleine C zou hebben. De consulente zei echter later dat het een C zou zijn en dat de dokter geen verstand van bh-maten heeft haha!

Volgende morgen mocht ik naar huis en de terugrit ging goed. Thuis werd ik goed verzorgd en dat was ook wel nodig want ik kon niets alleen! Een paar dagen na de operatie trok de spierpijn al meer weg gelukkig. Donderdag mocht het verband eraf en dat was een opluchting! Ik kon meteen beter ademen. De rechterdrain mocht er al uit en daar voelde ik ook geen pijn van. Het brand even voor 10 seconden maar that’s all. De linkerdrain moest nog even blijven zitten omdat daar nog net iets teveel vocht in zat. Vrijdag is de linkerdrain eruit gehaald. Ik had meerdere maten sportbh’s gekocht, maar de 80C zit prima. Ik zal wel teruggaan naar 75, want dat is mijn normale maat. Ik was best zenuwachtig om mijn borsten voor het eerst te zien maar toen ik ze zag, vond ik ze meteen heel mooi en mijn moeder ook! Ik had verwacht dat het er nogal nep uit zou zien maar dat was absoluut niet zo. Ze zitten nog wel wat hoog, maar dat zakt vanzelf. Door alle spanning werd ik zwart voor m’n ogen en kreeg het bloedheet dus moest ter plaatse even gaan liggen met een nat washandje op m’n hoofd. Gelukkig voelde ik me snel weer goed. Elke dag gaat het wat beter en ik zie mijn borsten elke dag mooier worden. Ze worden ook steeds zachter. In het begin waren ze nog wat puntig maar dat wordt ook minder. De bolling zakt meer naar onderen.

Mijn borsten hebben nog precies dezelfde vorm als voor de operatie, ze zijn alleen groter en voller. Nu heb ik links nog last van wat luchtbelletjes/vocht bij mijn borst/oksel dus ik hoor soms scheetgeluidjes De littekens zien er mooi uit en zijn onderhuids gehecht. Vanmiddag heb ik een 75D beha gepast die ik laatst in de uitverkoop had gekocht en hij paste? Ik moet mijn uiteindelijke maat maar even afwachten, maar kon het niet laten om stiekem te passen. Zelf denk ik dat het op een C zal uitkomen en dat zei de consulente ook. Ik ben in ieder geval tevreden, de borsten passen bij mijn postuur en als je niet zou weten dat ik een borstvergroting had gehad dan valt het niet op denk ik. Ik ben nog vrij tot volgende week donderdag en daar ben ik heel blij om, zou er niet aan moeten denken om alweer aan de slag te moeten. Vanmiddag had ik namelijk toch wat koorts en ook de spierpijn in de armen is nog niet weg. Het is een kwestie van tijd en rustig aan doen. Voor de zekerheid neem ik nog pijnstillers ook al heb ik geen pijn meer. Ook slik ik vitaminepillen en eet gezond. Ik denk niet dat ik meer kan doen om het herstel nog meer te bevorderen.

Kortom (voor degenen die niet van lange verslagen houden): De operatie is mij heel erg meegevallen. Dr. Franken is zeer nauwkeurig te werk gegaan en is een kundige man die mij de mooiste borsten heeft gegeven die ik me maar kon wensen. Het meest vervelende van de operatie was de spierpijn erna maar dat trekt elke dag meer weg. Ik ben met 300 cc McGhan Syle 110 van een AA/A cup naar een C cup gegaan en ben heel tevreden. Het verplegend personeel van de ATS-kliniek is zeer vriendelijk en de nazorg bij de kliniek is goed, ze staan voor je klaar als er wat is. Ik heb er geen spijt van dat ik deze operatie heb laten uitvoeren en ben heel blij!!

Moniek

Voor	Na